The film is currently in post-production and will soon be online.
Thursday, 3 February 2011
ColdSun in Mexico for short documentary on 3D Artist Edgar Mueller
ColdSun directors Alessio Cuomo and Sander de Nooij were invited in Mexico to make a short documentary about 3D Street Artist Edgar Mueller. ColdSun was commissioned by the state of Nayarit to film the artist during his two week project. The 3D painting project 'Hacia Donde Voy' (Where am I going) is part of a bigger project, 'Ciudad de las Artes' (City of Arts) in the city of Tepic, Mexico.
Monday, 4 October 2010
ColdSun in Florida (USA) for Street Painting documentary
After filming at Street Painting festivals in England, Italy and Holland, we are now invited to follow street artists at the Avenida de Colores festival in Florida.ColdSun is working on a documentary about the worldwide movement of street painters. Follow this documentary in progress here.
Friday, 1 October 2010
Cuba RebelioN selected for Filmfestival Albania
Our documentary Cuba RebelioN is selected for the fifth edition of the International Human Rights Film Festival Albania from 5 - 10 October 2010. The festival is held in the capital of Albania, Tirana.
Cuba RebelioN will be screened on the 9th of October and ColdSun's director, Sander de Nooij, is invited to attend this screening for an introduction of the film and a Q & A.
Thursday, 13 May 2010
Mora Viral online
We just finished another viral! Mora launched a viral marketing campaign for the World Championship. The video features the retired Dutch international soccer twins Willy and Rene van de Kerkhof. The viral is commissioned by Holy Apples and Comm'pas. We directed and edited it.
Check http://morawkactie.nl/
'24 hours in Utrecht' selected for festival Utrecht voor Utrecht
Our short film '24 hours in Utrecht' will be shown on June the 13th.
Check www.utrechtoverutrecht.nl for more info.
Column Cees Grimbergen over '24 hours in Utrecht'
ODE AAN DE STAD UTRECHT
Kun je door liefde voor je stad overweldigd worden? Zoals je dat kunt hebben bij de echte mensen van wie je houdt. Dat het -bij momenten- bijna te groot, te veel wordt? Een melancholische staat-van-zijn. En dat je dan, bij wijze van spreken, bijna verlangt naar iets dat je met beide benen op de grond zet? Of iets om over te klaogen, waor. Als je Utrechter bent.Neem mijn maandag. Begon met schaatsen op de verlaten Molenpolder. Met de twee leukste vrouwen die ik ken. Maar dit terzijde. Op nog geen vijf minuten van Overvecht, zodat ik het mistige winterlicht boven de stadse contouren bleef zien. Thuisgekomen trof ik een filmpje van de Utrechters Alessio Cuomo en Sander de Nooij in de mail: http://vimeo.com/8491887. In acht minuten trok een etmaal in winters Utrecht aan mijn oog voorbij. Wondermooi gemonteerd. ‘This city is what it is, because our citizens are what they are’, las ik. Zag buspassagiers op de Potterstraat. Een fietsende moeder met kind in de berijpte Uithof. Op CS een machinist op de bok. De zon weerkaatste in de Rabo-torens Hoogmoed en Hebzucht. Een meeuw landde traag op het eerste flinterdunne ijs van de Maliesingel.
Ik werd gelukkig van onze stad. Fietste naar het nieuwjaarsfeest in de schouwburg. Zong met duizend stadgenoten: ’Ik waak over de stad, kijk al eeuwen naar beneden…’ Waarna Colin Benders een ‘Ode aan de stad Utrecht’ dirigeerde. Zijn orkest speelde bij een geprojecteerde tekst. Die ging over geschiedenis en dat je deze stad moet ontdekken. Over talent en over Rietveld. Over het erfgoed van Sint Maarten en het beschermend schild dat de stad is voor haar bewoners. De stad van Nijntje hoorde ik in violen en cello. De drukte van het verkeer in de blazers. De bas zat in de geschiedenis. En Benders toonde zich, in zijn post-Kyteman bestaan, opnieuw de koning van de climax. Daar zat ik met kippenvel.
Het staadsjie-van-ons werd me te veel. Hoe kom ik van dit geluksgevoel af? Aleid Wolfsen had het in zijn nieuwjaarstoespraak dríé keer over de etappe-finish van de Giro d’Italia op de Croeselaan. 'Neem allemaal vrij op 9 mei!', zei de burgemeester. Egg waor. Om die gedrogeerde, apotheekhoudende karavaan van fietsende verslaafden te zien aankomen. Wég was mijn overweldigende liefdesgevoel.
(6 januari 2010)
Monday, 1 March 2010
Music in Me in Lebanon and Syria
A film by Lokaalmondiaal and commissioned by Music in Me. ColdSun Director Alessio Cuomo went to Lebanon and Syria to make a film for Music in Me about their projects in Palestinian refugee camps.
Music in Me supports and organizes different music related development projects for poor children in the Middle East. They use the power of music to improve tolerance and increase mutual respect between people in conflict zones. See film here
24 Hours in Utrecht
24 Hours in Utrecht is an observation of a modern society. It's an impression of life in a Dutch city. What we sought to capture is the strangeness of our daily life. On a very cold winter's day we took our camera and filmed this city for 24 hours.
Dutch journalist and tv host Cees Grimbergen wrote an article (6th of Januari, 2010) about this short documentary in the Dutch newspaper Het Algemeen Dagblad.
24 Hours in Utrecht will be broadcasted by RTV Utrecht on the 12th of March.
Wednesday, 7 October 2009
Cuba RebelioN selected for festival in Budapest and Amersfoort
BUDAPEST
We are glad to inform you that Cuba RebelioN is selected for the Verzio International Human Rights Documentary Film Festival in Budapest.
This festival is committed to presenting quality creative documentaries. It seeks to promote the ideals of open society, democracy, rule-of-law, tolerance, political and cultural pluralism within a global context as well as to expose abuse and human rights' violations throughout the world. Verzio works towards creating a forum where the films, viewpoints and interpretations are examined creatively and critically. It aims at promoting the use of documentaries in teaching and involving broad audiences in debates on challenges facing humanity.
AMERSFOORT
Our documentary will be also shown at Scenecs, the Central Dutch Film Festival in Amersfoort.
We are glad to inform you that Cuba RebelioN is selected for the Verzio International Human Rights Documentary Film Festival in Budapest.
This festival is committed to presenting quality creative documentaries. It seeks to promote the ideals of open society, democracy, rule-of-law, tolerance, political and cultural pluralism within a global context as well as to expose abuse and human rights' violations throughout the world. Verzio works towards creating a forum where the films, viewpoints and interpretations are examined creatively and critically. It aims at promoting the use of documentaries in teaching and involving broad audiences in debates on challenges facing humanity.
AMERSFOORT
Our documentary will be also shown at Scenecs, the Central Dutch Film Festival in Amersfoort.
Cuba RebelioN selected for Miradas-Doc
We are glad to inform you that Cuba RebelioN is selected for the International Documentary Film Festival Miradas-Doc in Tenerife (Spain). This festival is focuses primarily on films produced or shot in the Third World and in developing countries.
Monday, 21 September 2009
Cuba RebelioN op De Nacht van de Vrede
Maandag 21 september wordt Cuba RebelioN vertoond op de Nacht van de Vrede. Er zal een kort vraaggesprek zijn met de makers Alessio Cuomo en Sander de Nooij.
Andere sprekers die avond zijn peacemaker Jan Pronk, oud-minister president Ruud Lubbers, Obama-strateeg Kirsten Verdel en Staatsecretaris van Defensie Jack de Vries.
Andere sprekers die avond zijn peacemaker Jan Pronk, oud-minister president Ruud Lubbers, Obama-strateeg Kirsten Verdel en Staatsecretaris van Defensie Jack de Vries.
Cuba Rebelion out on DVD now
Cuba RebelioN is a documentary about Cuban underground rock musicians who rebel against the Castro-regime. It shows the painful reality of musicians who are not allowed to express themselves publicly but are nevertheless willing to put their freedom at risk by playing their music.
Order the dvd at www.coldsun.eu/cubarebelion
Order the dvd at www.coldsun.eu/cubarebelion
Thursday, 27 August 2009
Italian review of Cuba RebelioN
Review on Superga CineMagazine about Cuba RebelioN
12-04-2009
Costretta sotto il giogo dittatoriale, così diverso dagli ideali rivoluzionari che avevano alimentato gli animi dei cubani (primi fra tutti Fidel Castro ed Ernesto Guevara) durante gli anni cinquanta, Cuba sta lentamente puntando i piedi per avere indietro il libero arbitrio, assieme a tutti i diritti fondamentali e inattaccabili che si è lasciata togliere in cinquant’anni. Capita così che i ragazzi cubani stiano vivendo ora la loro rivoluzione musicale. Stanchi di sentir parlare della musica del loro paese solo in termini di salsa e Buena Vista Social Club, stanno mettendo assieme le prime band punk, metal e rap. Che strana sensazione sentir parlare del metal cubano. A parte questo, si è alzato subito un gran polverone: le autorità non sono affatto contente di queste prese di posizione, tantomeno delle contestazioni che ascoltano nelle canzoni di questi ragazzi. Li aggrediscono, minacciano e maltrattano. Li incarcerano per periodi più o meno lunghi, a seconda del “reato” commesso. Come racconta Gorki Luis Águila Carrasco, vocalist dei Porno Para Ricardo, un paio di suoi amici sono finiti in carcere per due anni perché trovati in possesso di una copia di Revolver, lo storico album dei Beatles. L’ironia è che non solo il motivo dell’arresto non era dovuto tanto al contenuto dell’album, quanto al nome (che faceva esplicitamente riferimento a un'arma...), ma che in una delle piazze di Cuba, c’è una statua in onore di John Lennon. Intervistando a turno i componenti delle band e della scena musicale indipendente, il regista propone una panoramica della situazione giovanile e del paese direttamente dalle impressioni dei diretti interessati. Tirando le somme, la situazione è molto simile a quella di altri paesi del mondo, come l’Italia: i ragazzi non vedono alcun futuro. Il presente è tangibile, ma non promette nulla. Nulla che non debba essere conquistato con pazienza e sopportazione. Sono stanchi di avere paura, stanchi di doversi affidare a una classe dirigente insensibile, disumana, lontana, che sembra considerarli solo quando cominciano a dare problemi. Vogliono più spazio per le loro passioni, per la loro musica, per esprimersi senza censura. La fermezza nelle intenzioni e la sfrontatezza di questi ragazzi sembrano essere l’unica risorsa contro le continue repressioni (il già citato Gorki è stato più volte perseguitato dalla polizia e incarcerato), tanto che, nel confronto, sembra che siano le autorità a uscirne debilitate. In realtà, quasi mai è così, ma questo documentario suggerisce, forse, che se nel tanto discusso futuro la situazione dovesse ancora peggiorare, la rivoluzione, di qualsiasi tipo essa sia, sarà sempre una delle opzioni da scegliere per far fronte a momenti di grave disagio. La regia è quella tipica del documentario, sintetica, con qualche lazzo registico. Prettamente, lascia più spazio ai dialoghi e alle testimonianze, ravvivati dai colori a tratto caldi e intensi e scuri e deprimenti di Cuba.
12-04-2009
Nuntereggae più
Costretta sotto il giogo dittatoriale, così diverso dagli ideali rivoluzionari che avevano alimentato gli animi dei cubani (primi fra tutti Fidel Castro ed Ernesto Guevara) durante gli anni cinquanta, Cuba sta lentamente puntando i piedi per avere indietro il libero arbitrio, assieme a tutti i diritti fondamentali e inattaccabili che si è lasciata togliere in cinquant’anni. Capita così che i ragazzi cubani stiano vivendo ora la loro rivoluzione musicale. Stanchi di sentir parlare della musica del loro paese solo in termini di salsa e Buena Vista Social Club, stanno mettendo assieme le prime band punk, metal e rap. Che strana sensazione sentir parlare del metal cubano. A parte questo, si è alzato subito un gran polverone: le autorità non sono affatto contente di queste prese di posizione, tantomeno delle contestazioni che ascoltano nelle canzoni di questi ragazzi. Li aggrediscono, minacciano e maltrattano. Li incarcerano per periodi più o meno lunghi, a seconda del “reato” commesso. Come racconta Gorki Luis Águila Carrasco, vocalist dei Porno Para Ricardo, un paio di suoi amici sono finiti in carcere per due anni perché trovati in possesso di una copia di Revolver, lo storico album dei Beatles. L’ironia è che non solo il motivo dell’arresto non era dovuto tanto al contenuto dell’album, quanto al nome (che faceva esplicitamente riferimento a un'arma...), ma che in una delle piazze di Cuba, c’è una statua in onore di John Lennon. Intervistando a turno i componenti delle band e della scena musicale indipendente, il regista propone una panoramica della situazione giovanile e del paese direttamente dalle impressioni dei diretti interessati. Tirando le somme, la situazione è molto simile a quella di altri paesi del mondo, come l’Italia: i ragazzi non vedono alcun futuro. Il presente è tangibile, ma non promette nulla. Nulla che non debba essere conquistato con pazienza e sopportazione. Sono stanchi di avere paura, stanchi di doversi affidare a una classe dirigente insensibile, disumana, lontana, che sembra considerarli solo quando cominciano a dare problemi. Vogliono più spazio per le loro passioni, per la loro musica, per esprimersi senza censura. La fermezza nelle intenzioni e la sfrontatezza di questi ragazzi sembrano essere l’unica risorsa contro le continue repressioni (il già citato Gorki è stato più volte perseguitato dalla polizia e incarcerato), tanto che, nel confronto, sembra che siano le autorità a uscirne debilitate. In realtà, quasi mai è così, ma questo documentario suggerisce, forse, che se nel tanto discusso futuro la situazione dovesse ancora peggiorare, la rivoluzione, di qualsiasi tipo essa sia, sarà sempre una delle opzioni da scegliere per far fronte a momenti di grave disagio. La regia è quella tipica del documentario, sintetica, con qualche lazzo registico. Prettamente, lascia più spazio ai dialoghi e alle testimonianze, ravvivati dai colori a tratto caldi e intensi e scuri e deprimenti di Cuba.
Giuseppe Tuccillo
Monday, 16 March 2009
Go with the Flow is broadcasted on BBC World
Go with the Flow is broadcast on BBC World at the following times (all times quoted as UK time zone currently GMT): Friday 13 March at 20:30, with repeats on Tuesday 17 March at 15:30 and Wednesday 18 March at 02:30.
See full details of the film @ www.tve.org/earthreport
See full details of the film @ www.tve.org/earthreport
Wednesday, 4 February 2009
CUBA REBELION selected for RIFF 2009
Our documentary Cuba RebelioN has been selected for the ROMA INDEPENDENT FILM FESTIVAL (RIFF) 2009. Accordingly Cuba RebelioN has also been selected for the RIFF awards 2009 and will be submitted to the jury during the festival. The projection of the film will take place between 19/27 March 2009 at the Nuovo Cinema Aquila in Rome.
Sunday, 7 December 2008
ColdSun in South America
For our latest project we will travel for a period of four months to Argentina, Chile and Brazil, where we will carry out research for our next documentary. At the end of March 2009 we will be back in Holland.
For this documentary we will cooperate together again with producer Gijs van de Westelaken (Column Film) who was also involved in our film Cuba RebelioN.
In South America we’re going to the ALMA observatory in the Atacama desert in Chile (the driest place on earth), where we will conduct research and preliminary filming for a feature-length documentary.
For this documentary we will cooperate together again with producer Gijs van de Westelaken (Column Film) who was also involved in our film Cuba RebelioN.
In South America we’re going to the ALMA observatory in the Atacama desert in Chile (the driest place on earth), where we will conduct research and preliminary filming for a feature-length documentary.
Monday, 3 November 2008
ColdSun filming for a BBC World-documentary
Director Joshka Wessels commissioned us to film for the BBC World-documentary Go With the Flow. The Documentary will be broadcast on BBC World 13 March 2009 on the BBC Earth Reports.
In November 2008, the country carried out a three-day major exercise to prepare for the worst credible flood. In the worst case the dikes will break and one-third of the country will be flooded. In 2009 the Dutch government will implement a law to unlock major funding of more than 165 billion Euros to reinforce the dikes and strengthen the coastline.
The documentary film for BBC World entitled Go With the Flow, is about a recent disaster management exercise conducted by the Dutch authorities. It offers a rare, behind-the-scenes insight into the workings of state authorities and emergency services personnel.
The fictional disaster itself – a massive, once in a century flood that threatens to submerge large parts of the Netherlands beneath a wall of flood waters – is both dramatic and at the same time terrifyingly possible.
Alessio and Sander were offered unprecedented access to the disaster exercise and its participants, conducting interviews with Guusje ter Horst, the Dutch minister of Internal Affairs, as well as emergency services personnel, military strategists and a number of real-life flood victims.
Check Earth Reports for more details.
In November 2008, the country carried out a three-day major exercise to prepare for the worst credible flood. In the worst case the dikes will break and one-third of the country will be flooded. In 2009 the Dutch government will implement a law to unlock major funding of more than 165 billion Euros to reinforce the dikes and strengthen the coastline.
The documentary film for BBC World entitled Go With the Flow, is about a recent disaster management exercise conducted by the Dutch authorities. It offers a rare, behind-the-scenes insight into the workings of state authorities and emergency services personnel.
The fictional disaster itself – a massive, once in a century flood that threatens to submerge large parts of the Netherlands beneath a wall of flood waters – is both dramatic and at the same time terrifyingly possible.
Alessio and Sander were offered unprecedented access to the disaster exercise and its participants, conducting interviews with Guusje ter Horst, the Dutch minister of Internal Affairs, as well as emergency services personnel, military strategists and a number of real-life flood victims.
Check Earth Reports for more details.
Friday, 17 October 2008
Charity-fesitval ‘ÉÉN tegen Armoede’
ColdSun will make a portrait of the charity meeting One Against Poverty in Utrecht. More about EEN at www.een.nl
Saturday, 30 August 2008
Gorki free again!
A court in Havana, Cuba, has ordered a punk rock musician to pay a fine of 30 dollar for public disorder for playing his band's music too loud. However, Gorki Aguila was cleared of a more serious charge that could have led to a jail sentence.
Read more on the bbc site.
Read more on the bbc site.
Friday, 29 August 2008
Proces tegen provocerende Cubaanse rocker - De Wereldomroep (Dutch)
De Cubaanse rockzanger Gorki Águila, Cuba's meest controversiële muzikant, is deze week gearresteerd. Hij wordt beschuldigd van 'sociaal gevaarlijk' gedrag. Águila staat bekend om zijn felle kritiek op het communisme, en dat is niet precies wat president Raúl Castro bedoelde toen hij het had over 'hervormingen'. Vrijdag begon een proces tegen hem.
De 19-jarige muzikant was juist bezig met opnames voor een nieuwe cd toen agenten zijn huis binnenvielen. Alleen de zanger moest mee, de rest van de band ging vrijuit. De arrestatie is het gevolg van de muziek van Águila, wiens teksten op zijn zachtst gezegd 'recht voor zijn raap' zijn.
Als symbool voor zijn band, met de op zich al provocerende naam 'Porno voor Ricardo', heeft Águila de communistische hamer en sikkel vervormd tot penis en sikkel. In het nummer 'Commandant' noemt hij Castro 'Comandante Pinga', ofwel Commandant Lul. Op de achtergrond van de videoclip is Castro te zien met zijn mond in de vorm van een anus.
Banaal en fris
Águila en zijn band zijn de afgelopen jaren vooral in het buitenland bekend geworden dankzij films als 'Habana Blues' en de Nederlandse documentaire 'Cuba Rebelión' van Sander de Nooij en Alessio Cuomo. Maar ook op Cuba zelf wordt vooral door jongeren naar zijn muziek geluisterd.
De muziek van 'Porno voor Ricardo' is een mengsel van rock en punk; authentieke Cubaanse underground. De toon is agressief, de teksten soms banaal, maar vaak ook fris en scherp en vrijwel altijd provocerend. Op hun website zegt de artiest geen enkele politieke partij te steunen, zeker de communisten niet.
Vrees voor repressailes
'Wij accepteren dit klote communisme niet. En als de prijs is dat we nergens mogen spelen, dan betalen we die', zegt Águila in de Nederlandse documentaire 'Cuba Rebelión'. De zanger wordt gezien als dé exponent van een jonge, kritische generatie Cubanen. Toch durft niemand hem uit te nodigen op concerten of festivals, uit vrees voor represailles van de regering.
Águila is al eens eerder gearresteerd. In 2003 werd hij opgepakt en veroordeeld tot vier jaar cel. Ook nu hangt hem eenzelfde straf boven het hoofd wegens 'sociaal gevaarlijk' gedrag. Daarmee worden in Cuba mensen opgepakt voor elke willekeurige activiteit die de staat niet zint.
Bekendheid
'Al die ideologie, die onzin, die ideologische rechtlijnigheid is om te verhullen dat ze het volk geen eten kunnen geven', zegt Águila. In hoeverre artiesten zich dit soort kritiek kunnen veroorloven in Cuba is niet eenvoudig te zeggen. Castro-getrouwe kunstenaars kunnen vaak heel kritische boeken schrijven of films maken. Dissidente artiesten worden voor veel minder opgepakt.
Van belang is ook de bekendheid. Wie zijn kritische liedjes in een achterkamertje blijft repeteren wordt met rust gelaten. Zodra de teksten vanaf een podium klinken of breder bekend worden volgt arrestatie; om van de persoon af te zijn, om hem te waarschuwen maar vooral om een voorbeeld te stellen. Het Cubaanse regime, zegt Águila, overleeft dankzij de angst. 'Iedereen zegt me: het is geweldig wat je doet. Maar niemand nodigt ons uit om te komen spelen, niemand!'
Cosmetisch
De arrestatie van Gorki Águila maakt duidelijk dat de 'hervormingen' die de nieuwe leider Raúl Castro heeft aangekondigd vooral cosmetisch van aard zijn - en geen millimeter verruiming betekenen van de individuele en artistieke vrijheden in Cuba.
bron: www.wereldomroep.nl
De 19-jarige muzikant was juist bezig met opnames voor een nieuwe cd toen agenten zijn huis binnenvielen. Alleen de zanger moest mee, de rest van de band ging vrijuit. De arrestatie is het gevolg van de muziek van Águila, wiens teksten op zijn zachtst gezegd 'recht voor zijn raap' zijn.Als symbool voor zijn band, met de op zich al provocerende naam 'Porno voor Ricardo', heeft Águila de communistische hamer en sikkel vervormd tot penis en sikkel. In het nummer 'Commandant' noemt hij Castro 'Comandante Pinga', ofwel Commandant Lul. Op de achtergrond van de videoclip is Castro te zien met zijn mond in de vorm van een anus.
Banaal en fris
Águila en zijn band zijn de afgelopen jaren vooral in het buitenland bekend geworden dankzij films als 'Habana Blues' en de Nederlandse documentaire 'Cuba Rebelión' van Sander de Nooij en Alessio Cuomo. Maar ook op Cuba zelf wordt vooral door jongeren naar zijn muziek geluisterd.
De muziek van 'Porno voor Ricardo' is een mengsel van rock en punk; authentieke Cubaanse underground. De toon is agressief, de teksten soms banaal, maar vaak ook fris en scherp en vrijwel altijd provocerend. Op hun website zegt de artiest geen enkele politieke partij te steunen, zeker de communisten niet.
Vrees voor repressailes
'Wij accepteren dit klote communisme niet. En als de prijs is dat we nergens mogen spelen, dan betalen we die', zegt Águila in de Nederlandse documentaire 'Cuba Rebelión'. De zanger wordt gezien als dé exponent van een jonge, kritische generatie Cubanen. Toch durft niemand hem uit te nodigen op concerten of festivals, uit vrees voor represailles van de regering.
Águila is al eens eerder gearresteerd. In 2003 werd hij opgepakt en veroordeeld tot vier jaar cel. Ook nu hangt hem eenzelfde straf boven het hoofd wegens 'sociaal gevaarlijk' gedrag. Daarmee worden in Cuba mensen opgepakt voor elke willekeurige activiteit die de staat niet zint.
Bekendheid
'Al die ideologie, die onzin, die ideologische rechtlijnigheid is om te verhullen dat ze het volk geen eten kunnen geven', zegt Águila. In hoeverre artiesten zich dit soort kritiek kunnen veroorloven in Cuba is niet eenvoudig te zeggen. Castro-getrouwe kunstenaars kunnen vaak heel kritische boeken schrijven of films maken. Dissidente artiesten worden voor veel minder opgepakt.
Van belang is ook de bekendheid. Wie zijn kritische liedjes in een achterkamertje blijft repeteren wordt met rust gelaten. Zodra de teksten vanaf een podium klinken of breder bekend worden volgt arrestatie; om van de persoon af te zijn, om hem te waarschuwen maar vooral om een voorbeeld te stellen. Het Cubaanse regime, zegt Águila, overleeft dankzij de angst. 'Iedereen zegt me: het is geweldig wat je doet. Maar niemand nodigt ons uit om te komen spelen, niemand!'
Cosmetisch
De arrestatie van Gorki Águila maakt duidelijk dat de 'hervormingen' die de nieuwe leider Raúl Castro heeft aangekondigd vooral cosmetisch van aard zijn - en geen millimeter verruiming betekenen van de individuele en artistieke vrijheden in Cuba.
bron: www.wereldomroep.nl
Subscribe to:
Posts (Atom)
